श्री नृसिंहसरस्वती प्रार्थना

अनसुयात्मज हे जगपालका ।तुजविण कुणी ना जगी बालका।तरी कधी मी स्मरुं कवणांप्रती ।शरण मी नरसिंह सरस्वती ।१।

anasuyatmaj he jagapalaka |tujavin kuni na jagi balaka|tari kadhi mi smarun kavanamprati |sharan mi narasinh sarasvati |1|

मग मला गमला पथ हा बरा ।तव पदीच असो नित्य आसरा ।पुरती हेतू कधी मम हे कधी ।करी दया नरसिंहसरस्वती ।२।

mag mala gamala path ha bara |tav padich aso nity aasara |purati hetu kadhi mam he kadhi |kari daya narasinhasarasvati |2|

मज कडोनिच घेऊनी चाकरी।मगही देशील योग्य ने ते जरी।शिशुस मोबदला कुणी मागती।कथी बरे नरसिंहसरस्वती ।३।

maj kadonich gheuni chakari|magahi deshil yogy ne te jari|shishus mobadala kuni magati|kathi bare narasinhasarasvati |3|

नति तुझ्या अर्पिती किंकर ।अभय दे शिरी ठेवी गुरो कर।स्थिरमती रमती नित्य प्रार्थिती।करी दया नरसिंहसरस्वती ।४।

nati tujhya arpiti kinkar |abhay de shiri thevi guro kar|sthiramati ramati nity prarthiti|kari daya narasinhasarasvati |4|

मदीय लोचन सार्थक जाहले।सगुण सदगूरु सद्रुप पाहिले।बघ मना रूप मंगल हे किती।करी दया नरसिंहसरस्वती ।५।

madiy lochan sarthak jahale|sagun sadaguru sadrup pahile|bagh mana rup mangal he kiti|kari daya narasinhasarasvati |5|

तवकृपेविण जीवची घाबरे।अभय दे शिरी ठेवचि हस्त रे।तव पथा गुरु वासचि पाहती।करी दया नरसिंहसरस्वती ।६।

tavakrupevin jivachi ghabare|abhay de shiri thevachi hast re|tav patha guru vasachi pahati|kari daya narasinhasarasvati |6|

बहुत भोगियल्या गुरु आपदा।चुकवी दावी आता तुझिया पदा।द्रुतगती अजि धावती संकटी।करी दया नरसिंहसरस्वती ।७।

bahut bhogiyalya guru aapada|chukavi davi aata tujhiya pada|drutagati aji dhavati sankati|kari daya narasinhasarasvati |7|

कितीतरी अळवु तुज श्रीगुरु।बहुतही श्रमले भवि लेकरु।कशी दया तुजला लव ये न गा।अनसूयात्मज भो मज पाव गा।८।।

kititari alavu tuj shriguru|bahutahi shramale bhavi lekaru|kashi daya tujala lav ye n ga|anasuyatmaj bho maj pav ga|8||

तुझ समक्ष अरी मज गांजिती।लवहरी तुजला कशी ना क्षिती।उगिच का त्रिशुला धरीलें अगा।अनसुतयात्मज भो मज पावगा।९।।

tujh samaksh ari maj ganjiti|lavahari tujala kashi na kshiti|ugich ka trishula dharilen aga|anasutayatmaj bho maj pavaga|9||

मदिय प्राण हरीलचि काळ तो।मग तुझा ऊपयोगचि काय तो।म्हणूनी मी पुसतो कधी येशी गा।अनसुयात्मज भो मज पाव गा।१०।।

madiy pran harilachi kal to|mag tujha upayogachi kay to|mhanuni mi pusato kadhi yeshi ga|anasuyatmaj bho maj pav ga|10||

सदयता ह्रदयी लव तू धरी ।भजनी मंडळी हे गुरु उद्वरी।स्वकिय आप्त रिपू आणि निंदकाअनसुयात्मज भो मज पावगा।११।।

sadayata hradayi lav tu dhari |bhajani mandali he guru udvari|svakiy aapt ripu aani nindakaanasuyatmaj bho maj pavaga|11||

अदयता धरिली अशी कां बरे।भवपूरी बुडतो जीव घाबरे।पुरवि हेतु न मी गुरुदास गा ।अनसुयात्मज भो मज पाव गा।१२।।

adayata dharili ashi kan bare|bhavapuri budato jiv ghabare|puravi hetu n mi gurudas ga |anasuyatmaj bho maj pav ga|12||