shant ho shrigurudatta| mam chitta shamavi aata||dhru||
भावार्थ
हे श्रीगुरुदत्ता, आपण शांत व्हा आणि माझे चित्त शांत करा. गर्भित अर्थ असा — अंतर्बाह्य सर्वत्र आपणच आहात हे खरे असले, तरी मी स्वतःला आपल्याहून वेगळा मानतो आणि म्हणूनच माझ्या चित्तात वासनांचे वादळ उठत राहते. ते शमवणे केवळ आपल्याच हाती आहे. संपूर्ण त्रिपदीची मागणी याच एका ओळीत आहे.
॥१॥
तू केवळ माता जनिता। सर्वथा तू हितकर्ता।।तू आप्तस्वजन भ्राता। सर्वथा तूचि त्राता।।भयकर्ता तू भयहर्ता। दंडधर्ता तू परिपाता।।तुजवाचुनि न दुजी वार्ता। तू आर्ता आश्रय दत्ता।।मम चित्ता शमवी आता । शांत हो ।।१।।
tu keval mata janita| sarvatha tu hitakarta||tu aaptasvajan bhrata| sarvatha tuchi trata||bhayakarta tu bhayaharta| dandadharta tu paripata||tujavachuni n duji varta| tu aarta aashray datta||mam chitta shamavi aata | shant ho ||1||
भावार्थ
माता, पिता, आप्त, स्वजन, बंधू आणि त्राता — ही सर्व नाती एकाच ठिकाणी सांगितली आहेत. भय निर्माण करणाराही तूच आणि भय हरणाराही तूच; दंड धारण करणाराही तूच आणि सांभाळणाराही तूच. जेव्हा शिक्षा करणारा आणि पाठीशी घालणारा एकच असतो, तेव्हा भक्ताला दुसरीकडे जाण्याचे कारणच उरत नाही. त्रिविध तापांनी दुःखी झालेल्या आर्त जीवाला एकच आश्रय — दत्त.
शांत हो श्रीगुरुदत्ता। मम चित्ता शमवी आता।।ध्रु।।
shant ho shrigurudatta| mam chitta shamavi aata||dhru||
॥२॥
अपराधास्तव गुरुनाथा। जरि दंडा धरिसी यथार्था।।तरि आम्ही गाउनि गाथा। तव चरणीं नमवू माथा।।तू तथापि दंडिसी देवा। कोणाचा मग करूं धावा?सोडविता दुसरा तेव्हां। कोण दत्ता आम्हां त्राता?मम चित्ता शमवी आता । शांत हो ।।२।।
आमच्या सदोष आचरणामुळे अपराध घडतात आणि ते घडू नयेत म्हणूनच आपण दंड धारण करता — हे भक्त मान्य करतो. शिक्षा झाली तरी तक्रार नाही; गाथा गातच चरणी माथा ठेवू. पण एक अडचण उरते: तरीही आपणच दंड करत राहिलात तर धावा कोणाकडे करावा? सोडवणारा दुसरा असता तर त्याच्याकडे गेलो असतो. ही तर्कशुद्ध शरणागती आहे — पळून जाण्याची जागाच नाही.
शांत हो श्रीगुरुदत्ता। मम चित्ता शमवी आता।।ध्रु।।
shant ho shrigurudatta| mam chitta shamavi aata||dhru||
॥३॥
तू नटसा होउनि कोपी। दंडिताहि आम्ही पापी ।।पुनरपिही चुकत तथापि। आम्हांवरी नच संतापी ।।गच्छतः स्खलनं क्वापि। असें मानुनि नच होऊ कोपी ।।निजकृपा लेशा ओपी। आम्हांवरि तू भगवंता।।मम चित्ता शमवी आता । शांत हो ।।३।।
tu natasa houni kopi| danditahi aamhi papi ||punarapihi chukat tathapi| aamhanvari nach santapi ||gachchhatah skhalanan kvapi| asen manuni nach hou kopi ||nijakrupa lesha opi| aamhanvari tu bhagavanta||mam chitta shamavi aata | shant ho ||3||
भावार्थ
तू खरे तर कधीच रागावत नाहीस; रागावल्याचा अभिनय करतोस — "नटसा होउनि कोपी" या शब्दांत हेच सांगितले आहे. शिक्षा होऊनही आमच्याकडून पुन्हा पुन्हा चुका होतात, तरी संतापू नकोस. "गच्छतः स्खलनं क्वापि" — चालणाऱ्याचा पाय कधीतरी घसरतोच. जो मुळी चालतच नाही तो कधी पडत नाही; पडणे हे प्रवासाचे लक्षण आहे. कर्मप्रवृत्त माणसाला हे गृहीत धरून कृपेचा लवलेश तरी ओत.
शांत हो श्रीगुरुदत्ता। मम चित्ता शमवी आता।।ध्रु।।
shant ho shrigurudatta| mam chitta shamavi aata||dhru||
॥४॥
तव पदरीं असता ताता। आडमार्गीं पाऊल पडतां ।।सांभाळुनि मार्गावरता। आणिता न दूजा त्राता।।निजबिरुदा आणुनि चित्ता। तू पतितपावन दत्ता।।वळे आतां आम्हांवरता। करुणाघन तू गुरुनाथा।।मम चित्ता शमवी आता । शांत हो ।।४।।
tav padarin asata tata| aadamargin paul padatan ||sambhaluni margavarata| aanita n duja trata||nijabiruda aanuni chitta| tu patitapavan datta||vale aatan aamhanvarata| karunaghan tu gurunatha||mam chitta shamavi aata | shant ho ||4||
भावार्थ
तुझ्या पदरात असतानाही पाऊल आडमार्गी पडले, तर परत मार्गावर आणणारा दुसरा त्राता नाही. येथे भक्त गुरूंना त्यांचेच बिरुद आठवण करून देतो — "पतितपावन". ज्याने पतितांना पावन करण्याचे नाव धारण केले आहे, त्याने पतित पाहून मागे फिरणे शोभत नाही. हा भक्तीतील गोड आग्रह आहे: तुझ्या स्वतःच्या नावाला जाग.
शांत हो श्रीगुरुदत्ता। मम चित्ता शमवी आता।।ध्रु।।
shant ho shrigurudatta| mam chitta shamavi aata||dhru||
॥५॥
सहकुटुंब सहपरिवार। दास आम्ही हें घरदार ।।तव पदी अर्पू असार। संसाराहित हा भार ।।परिहरिसी करुणासिंधो। तू दीनानाथ सुबन्धो।।आम्हां अघ लेश न बाधो। वासुदेव-प्रार्थित दत्ता।।शांत हो श्रीगुरुदत्ता। मम चित्ता शमवी आता।।५।।
sahakutumb sahaparivar| das aamhi hen gharadar ||tav padi arpu asar| sansarahit ha bhar ||pariharisi karunasindho| tu dinanath subandho||aamhan agh lesh n badho| vasudeva-prarthit datta||shant ho shrigurudatta| mam chitta shamavi aata||5||
भावार्थ
सहकुटुंब, सहपरिवार, हे घरदार आणि हा असार संसाराचा भार — सर्व स्वहितासाठी तुझ्या चरणी अर्पण. तूच करुणासिंधू, दीनांचा नाथ आणि खरा सुबंधू. पापांचा लवलेशही आम्हांला बाधू नये, अशी रचनाकार वासुदेवानंदांची प्रार्थना. पहिल्या पदाचा समारोप मागणीने नव्हे, संपूर्ण जीवन अर्पण करण्याने होतो.
दुसरे पद
॥ध्रु॥
श्रीगुरुदत्ता जय भगवंता। ते मन निष्ठुर न करी आता।।ध्रु।।श्रीगुरुदत्ता ।।
shrigurudatta jai bhagavanta| te man nishthur n kari aata||dhru||shrigurudatta ||
भावार्थ
दुसरे पद तर्क सोडून थेट स्मरणावर येते — "ते मन निष्ठुर करू नका." "ते मन" म्हणजे जे मन पूर्वी भक्तांसाठी कळवळले होते तेच. पुढील प्रत्येक कडव्यात त्या कळवळ्याचे श्रीगुरुचरित्रातील एक एक प्रसंग आठवून दिला आहे — जणू भक्त गुरूंना त्यांचाच इतिहास दाखवत आहे.
॥१॥
चोरे द्विजासी मारीता मन जे। कळवळले ते कळवळो आता।।श्रीगुरुदत्ता ।।
chore dvijasi marita man je| kalavalale te kalavalo aata||shrigurudatta ||
भावार्थ
श्रीगुरुचरित्राच्या दहाव्या अध्यायातील प्रसंग — चोरांनी वल्लभेश नामक ब्राह्मणाला मारले तेव्हा जे मन कळवळले, तेच आजही कळवळू दे. भक्ताचा युक्तिवाद साधा आहे: तुझा स्वभावच करुणा आहे, तो आजही तसाच असू दे.
शांत हो श्रीगुरुदत्ता। मम चित्ता शमवी आता।।ध्रु।।
shant ho shrigurudatta| mam chitta shamavi aata||dhru||
॥२॥
पोटशूळाने द्विज तडफडता। कळवळले ते कळवळो आता।।श्रीगुरुदत्ता ।।
potashulane dvij tadaphadata| kalavalale te kalavalo aata||shrigurudatta ||
भावार्थ
तेराव्या अध्यायातील प्रसंग — उदरव्यथेने तडफडणाऱ्या ब्राह्मणाला पाहून जे मन द्रवले, ते आजही द्रवू दे. शारीरिक वेदनेच्या क्षणी दाखवलेली करुणा हा येथील आधार.
शांत हो श्रीगुरुदत्ता। मम चित्ता शमवी आता।।ध्रु।।
shant ho shrigurudatta| mam chitta shamavi aata||dhru||
॥३॥
द्विजसुत मरता वळले ते मन हो की उदासीन न वळे आता।।श्रीगुरुदत्ता ।।
dvijasut marata valale te man ho ki udasin n vale aata||shrigurudatta ||
भावार्थ
विसाव्या अध्यायातील प्रसंग — गंगाधर नामक ब्राह्मणाचा पुत्र मरण पावला तेव्हा जे मन वळले, ते आता उदासीन का झाले? भक्ताची खरी भीती हीच: पूर्वी धावून येणारा आता तटस्थ राहील का?
शांत हो श्रीगुरुदत्ता। मम चित्ता शमवी आता।।ध्रु।।
shant ho shrigurudatta| mam chitta shamavi aata||dhru||
॥४॥
सतिपति मरता काकुळती येता। वळले ते मन न वळे की आता।।श्रीगुरुदत्ता ।।
satipati marata kakulati yeta| valale te man n vale ki aata||shrigurudatta ||
भावार्थ
तिसाव्या ते बत्तिसाव्या अध्यायांतील प्रसंग — माहूरच्या दत्तात्रेय नामक द्विजाचा अंत झाला आणि त्याची पत्नी शोकाकुल होऊन काकुळतीला आली, तेव्हा जे मन वळले (आणि पतीला जीवित केले) ते आता का वळत नाही? हा प्रश्न रागाचा नाही, आर्ततेचा आहे.
शांत हो श्रीगुरुदत्ता। मम चित्ता शमवी आता।।ध्रु।।
shant ho shrigurudatta| mam chitta shamavi aata||dhru||
॥५॥
श्रीगुरुदत्ता त्यजी निष्ठुरता। कोमल चित्ता वळवी आता।।श्रीगुरुदत्ता जय भगवंता। ते मन निष्ठुर न करी आता।।ध्रु।।श्रीगुरुदत्ता ।।
shrigurudatta tyaji nishthurata| komal chitta valavi aata||shrigurudatta jai bhagavanta| te man nishthur n kari aata||dhru||shrigurudatta ||
भावार्थ
दुसऱ्या पदाचा समारोप — ही निष्ठुरता सोडा आणि आपले कोमल चित्त आमच्याकडे वळवा. संपूर्ण पद एकाच मागणीभोवती फिरते: आपल्या स्वभावाकडे परत या.
तिसरे पद
॥ध्रु॥
जय करुणाघन निजजनजीवन।अनसूयानन्दन पाहि जनार्दन।।ध्रु।।जय करुणाघन ।
jai karunaghan nijajanajivan|anasuyanandan pahi janardana||dhru||jai karunaghan |
भावार्थ
तिसरे पद स्तुतीने सुरू होते — करुणाघन, निजजनांचे जीवन, अनसूयेचा नंदन, जनार्दन. आधीच्या दोन पदांतील तक्रार आणि आर्तता येथे शांत होऊन केवळ नामस्तुती उरते. प्रार्थनेचा हा स्वाभाविक प्रवास आहे — मागणीपासून स्तुतीकडे.
nija-aparadhe upharati drushti|houni poti bhay dharu pavan||1||jai karunaghan |
भावार्थ
आमच्याच चुकीमुळे दृष्टी उलटी झाली आहे — स्वप्नवत असलेला हा संसार आम्ही खरा मानून त्यात रमलो, आणि त्यातूनच पोटात भय निर्माण झाले. दोष देवाचा नाही, आमच्या विपरीत दृष्टीचा आहे. या संसारभयातून सोडव.
शांत हो श्रीगुरुदत्ता। मम चित्ता शमवी आता।।ध्रु।।
shant ho shrigurudatta| mam chitta shamavi aata||dhru||
॥२॥
तू करुणाकर कधी आम्हांवर।रुससी न किंकर-वरद-कृपाघन।।२।।जय करुणाघन ।
tu karunakar kadhi aamhanvar|rusasi n kinkara-varada-krupaghan||2||jai karunaghan |
भावार्थ
तू करुणेचा सागर आहेस आणि आपल्या किंकरांवर — सेवकांवर — कधीही रुसत नाहीस. वर देणारा आणि कृपाघन असलेला तू रुष्ट होणे संभवतच नाही.
शांत हो श्रीगुरुदत्ता। मम चित्ता शमवी आता।।ध्रु।।
shant ho shrigurudatta| mam chitta shamavi aata||dhru||
॥३॥
वारी अपराध तू मायबाप।तव मनी कोप लेश न वामन।।३।।जय करुणाघन ।
vari aparadh tu mayabap|tav mani kop lesh n vaman||3||jai karunaghan |
भावार्थ
आमचे सर्व अपराध पोटात घाल, कारण तूच आमचा त्राता, तूच मायबाप. तुझ्या मनात किंचितही कोप नाही — शेवटी भक्ताला हेच उमगते की कोप त्याच्या कल्पनेत होता, देवाच्या मनात नव्हता.
शांत हो श्रीगुरुदत्ता। मम चित्ता शमवी आता।।ध्रु।।
shant ho shrigurudatta| mam chitta shamavi aata||dhru||
॥४॥
बालकापराधा गणे जरी माता।तरी कोण त्राता देईल जीवन।।४।।जय करुणाघन ।
balakaparadha gane jari mata|tari kon trata deil jivan||4||jai karunaghan |
भावार्थ
आईच जर बालकाचे अपराध मोजू लागली, तर त्याला जीवन देणारा त्राता कोण उरेल? आईपणाची व्याख्याच क्षमा आहे — या त्रिपदीतील सर्वात हृदयस्पर्शी युक्तिवाद.
शांत हो श्रीगुरुदत्ता। मम चित्ता शमवी आता।।ध्रु।।
shant ho shrigurudatta| mam chitta shamavi aata||dhru||
समारोप — वासुदेव चरणी विनीत होऊन प्रार्थना करतात की चरणी भाव राहो आणि अत्रिनंदन दत्तांच्या पायाशी जागा मिळो. मागणी संपत्तीची नाही, मुक्तीचीही नाही — केवळ भाव आणि चरणी ठाव एवढीच.
सांगावे
सांगावे, कवण्या ठाया जावे, कवणा ते स्मरावे,कैसे काय करावे, कवण्या परि मी रहावे |कवण येउन, कुरुंद-वाडी, स्वामी ते मिळवावे ||धृ||
sangave, kavanya thaya jave, kavana te smarave,kaise kay karave, kavanya pari mi rahave |kavan yeun, kurunda-vadi, svami te milavave ||dhru||
भावार्थ
ही तीन पदांच्या करुणात्रिपदीनंतर स्वतंत्रपणे म्हटली जाणारी रचना आहे — श्रीपाद श्रीवल्लभांच्या स्मरणाची. "कोणत्या ठिकाणी जावे, कोणाचे स्मरण करावे, कसे वागावे?" — दिशाहीन झालेल्या मनाचे प्रश्न, आणि कुरुंदवाडी जाऊन स्वामींची भेट कशी होईल हा तळमळीचा शोध.
॥१॥
या हारि, जेवावे व्यवहारी, बोलावे संसारी,घालूनी अंगिकारी, प्रतीपाळीसि जो निर्धारी,केला जो निज निश्चय स्वामी कोठे तो अवधारी ||१||
ya hari, jevave vyavahari, bolave sansari,ghaluni angikari, pratipalisi jo nirdhari,kela jo nij nishchay svami kothe to avadhari ||1||
शांत हो श्रीगुरुदत्ता। मम चित्ता शमवी आता।।ध्रु।।
shant ho shrigurudatta| mam chitta shamavi aata||dhru||
॥२॥
या रानी, माझी करुणावाणी, काया कष्टील प्राणी,ऐकुनी घेशील कानी, देशील सौख्य निदानी,संकट होउनि, मूर्च्छित असता, पाजील कवण पाणी ||२||
ya rani, majhi karunavani, kaya kashtil prani,aikuni gheshil kani, deshil saukhy nidani,sankat houni, murchchhit asata, pajil kavan pani ||2||
शांत हो श्रीगुरुदत्ता। मम चित्ता शमवी आता।।ध्रु।।
shant ho shrigurudatta| mam chitta shamavi aata||dhru||
अनसुयात्मज हे जगपालका ।तुजविण कुणी ना जगी बालका।तरी कधी मी स्मरुं कवणांप्रती ।शरण मी नरसिंह सरस्वती ।१।
anasuyatmaj he jagapalaka |tujavin kuni na jagi balaka|tari kadhi mi smarun kavanamprati |sharan mi narasinh sarasvati |1|
Meaning: O son of Anasuya, protector of the world, Without You, there is no child in the world. Then when should I remember whom? I surrender to Narasimha Saraswati.
भावार्थ
हे अनसूयेच्या पुत्रा, जगपालका — या जगात या बालकाला तुझ्यावाचून कोणी नाही. मग मी कोणाचे स्मरण करू? "शरण मी नरसिंह सरस्वती" — हा या प्रार्थनेचा गाभा. श्री नृसिंहसरस्वती हे दत्तात्रेयांचे दुसरे अवतार, ज्यांचे चरित्र श्रीगुरुचरित्रात आले आहे.
मग मला गमला पथ हा बरा ।तव पदीच असो नित्य आसरा ।पुरती हेतू कधी मम हे कधी ।करी दया नरसिंहसरस्वती ।२।
mag mala gamala path ha bara |tav padich aso nity aasara |purati hetu kadhi mam he kadhi |kari daya narasinhasarasvati |2|
Meaning: Then I have found this good path, May I always have refuge at Your feet. When will my purpose be fulfilled? Be compassionate, Narasimha Saraswati.
भावार्थ
शेवटी मला हाच मार्ग बरा वाटला — तुझ्या चरणीच नित्य आसरा असावा. हेतू कधी पूर्ण होतील, कधी नाही; पण आश्रय बदलणार नाही. "करी दया नरसिंहसरस्वती" हा ध्रुवपदासारखा येणारा आर्त धावा.
मज कडोनिच घेऊनी चाकरी।मगही देशील योग्य ने ते जरी।शिशुस मोबदला कुणी मागती।कथी बरे नरसिंहसरस्वती ।३।
maj kadonich gheuni chakari|magahi deshil yogy ne te jari|shishus mobadala kuni magati|kathi bare narasinhasarasvati |3|
Meaning: Even if You take service from me, Then too give what is appropriate. Who demands payment from a child? Be compassionate, Narasimha Saraswati.
भावार्थ
माझ्याकडून चाकरी करवून घे आणि योग्य वाटेल ते दे. शिशू कधी मोबदला मागतो का? — सेवा करण्यातच समाधान, मागणी नाही. गुरुसेवेची ही व्याख्या.
नति तुझ्या अर्पिती किंकर ।अभय दे शिरी ठेवी गुरो कर।स्थिरमती रमती नित्य प्रार्थिती।करी दया नरसिंहसरस्वती ।४।
nati tujhya arpiti kinkar |abhay de shiri thevi guro kar|sthiramati ramati nity prarthiti|kari daya narasinhasarasvati |4|
Meaning: Your servant offers salutations, place Your hand fearlessly on my head, O Guru, With steady mind I always pray with joy. Be compassionate, Narasimha Saraswati.
मदीय लोचन सार्थक जाहले।सगुण सदगूरु सद्रुप पाहिले।बघ मना रूप मंगल हे किती।करी दया नरसिंहसरस्वती ।५।
madiy lochan sarthak jahale|sagun sadaguru sadrup pahile|bagh mana rup mangal he kiti|kari daya narasinhasarasvati |5|
Meaning: My eyes have become fruitful, I have seen the manifest form of the true Guru. Behold, O mind, how auspicious is this form! Be compassionate, Narasimha Saraswati.
भावार्थ
माझे डोळे सार्थक झाले — सगुण सद्गुरूंचे सद्रूप पाहिले. हे मना, हे मंगल रूप किती सुंदर आहे बघ! तक्रारीच्या ओळींमध्ये अचानक आलेला हा आनंदाचा क्षण या प्रार्थनेला जिवंत करतो.
तवकृपेविण जीवची घाबरे।अभय दे शिरी ठेवचि हस्त रे।तव पथा गुरु वासचि पाहती।करी दया नरसिंहसरस्वती ।६।
tavakrupevin jivachi ghabare|abhay de shiri thevachi hast re|tav patha guru vasachi pahati|kari daya narasinhasarasvati |6|
Meaning: Without Your grace, my soul trembles, Grant fearlessness, place Your hand on my head. O Guru, I wait only for Your path. Be compassionate, Narasimha Saraswati.
बहुत भोगियल्या गुरु आपदा।चुकवी दावी आता तुझिया पदा।द्रुतगती अजि धावती संकटी।करी दया नरसिंहसरस्वती ।७।
bahut bhogiyalya guru aapada|chukavi davi aata tujhiya pada|drutagati aji dhavati sankati|kari daya narasinhasarasvati |7|
Meaning: O Guru, I have suffered many calamities, Now let me escape to Your feet. Troubles run toward me swiftly even today. Be compassionate, Narasimha Saraswati.
कितीतरी अळवु तुज श्रीगुरु।बहुतही श्रमले भवि लेकरु।कशी दया तुजला लव ये न गा।अनसूयात्मज भो मज पाव गा।८।।
kititari alavu tuj shriguru|bahutahi shramale bhavi lekaru|kashi daya tujala lav ye n ga|anasuyatmaj bho maj pav ga|8||
Meaning: How much should I implore You, O Shri Guru? Your child has toiled greatly in worldly life. How can even a little compassion not come to You? O son of Anasuya, please come to me.
भावार्थ
गुरुजी, खूप आपदा भोगल्या; आता चुकवा आणि आपल्या चरणी घ्या. "द्रुतगती अजि धावती संकटी" — संकटात तुम्ही वेगाने धावता, हे मला माहीत आहे; मग आज का नाही?
तुझ समक्ष अरी मज गांजिती।लवहरी तुजला कशी ना क्षिती।उगिच का त्रिशुला धरीलें अगा।अनसुतयात्मज भो मज पावगा।९।।
tujh samaksh ari maj ganjiti|lavahari tujala kashi na kshiti|ugich ka trishula dharilen aga|anasutayatmaj bho maj pavaga|9||
Meaning: Enemies torment me before You, How is there not even a moment's forbearance in You? Is it in vain that You hold the trident? O son of Anasuya, please come to me.
मदिय प्राण हरीलचि काळ तो।मग तुझा ऊपयोगचि काय तो।म्हणूनी मी पुसतो कधी येशी गा।अनसुयात्मज भो मज पाव गा।१०।।
madiy pran harilachi kal to|mag tujha upayogachi kay to|mhanuni mi pusato kadhi yeshi ga|anasuyatmaj bho maj pav ga|10||
Meaning: That time will surely take my life, Then what use will You be? Therefore I ask, when will You come? O son of Anasuya, please come to me.
सदयता ह्रदयी लव तू धरी ।भजनी मंडळी हे गुरु उद्वरी।स्वकिय आप्त रिपू आणि निंदकाअनसुयात्मज भो मज पावगा।११।।
sadayata hradayi lav tu dhari |bhajani mandali he guru udvari|svakiy aapt ripu aani nindakaanasuyatmaj bho maj pavaga|11||
Meaning: Hold even a drop of compassion in Your heart, Save this devotional assembly, O Guru. From my own relatives who are enemies and critics, O son of Anasuya, please come to me.
अदयता धरिली अशी कां बरे।भवपूरी बुडतो जीव घाबरे।पुरवि हेतु न मी गुरुदास गा ।अनसुयात्मज भो मज पाव गा।१२।।
adayata dharili ashi kan bare|bhavapuri budato jiv ghabare|puravi hetu n mi gurudas ga |anasuyatmaj bho maj pav ga|12||
Meaning: Why have You held such mercilessness? My soul drowns in the ocean of existence and trembles. I am Your servant, Guru, fulfill my purpose. O son of Anasuya, please come to me.
भावार्थ
इतकी निर्दयता का धरली? भवसागरात जीव बुडतो आहे आणि घाबरतो आहे. हेतू पूर्ण करा — मी दुसरा कोणी नाही, गुरूचाच दास आहे. प्रार्थनेचा समारोप अधिकाराने नव्हे, नात्याने होतो.
अक्षर · Reading type
Applies to every page and is remembered on this device.
🪔 गुरुवारची आरती व प्रार्थना · AartiBhajan.com · https://aartibhajan.com/day/thursday/